Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Stapelen
21-10-2012 00:00:00

 

Oorlog, droogte, ziekte, dood en verderf. Weinig middelen om het op te lossen, oplettend lezertje, eeuwen geleden, dus wat moet je? Je probeert de goden milder te stemmen in een poging je gezin, je stad te sparen. Je offert het oudste kind. Dat deden de Puniciers. De geleerden zijn het er niet over eens of dat bij uitzondering of als regel gebeurde, hangt er een beetje vanaf welke propagandamachine je aanhing. Maar feit is dat een van de weinige plaatsen van Carthago die niet vernietigd is door de Romeinen een plek is waar kinderen werden geofferd. Uit ontzag voor de goden van anderen, want die Romeinen waren rare jongens, maar andermans geloof, daar bleven ze af of ze namen het over. Vanmiddag rondgekeken op die plek, met ruim twee eeuwenoude stenen, waarin of waaronder de urnen. Op die stenen soms een afbeelding die sterk aan Ankh deed denken, het liep natuuurlijk ook allemaal in elkaar over en Puniciers waren een mengvolkje.

Gelukkig dit keer foto’s kunnen nemen, dus de hele dag nieuwe plekken om te zien, en eerdere om de foto’s. De Punische haven met in het midden het admiraalseiland. Zo’n 220 schepen konden er onderdak op het droge en buiten zicht van vriend of vijand  ondergebracht worden. Waar eens die imposante oorlogsvloot lag, de basis van het uitgebreide rijk, stonden nu jongens en mannen te vissen. De bewaker van het geheel was blij iemand  te zien, ik kon daar geen kaartje kopen, maar om mij nu twee kilometer heen en weer te sturen, dat was nu ook weer zoiets. Bij de volgende plek, die van die kinderoffers, lukte het wel. Ook gezien deze middag: een paleochristelijk museum, met de restanten van een basiliek, gebouwd  op eerdere heiligdommen.

Zo is het hier overal. De Puniciers als eerste beschaving van enige omvang, maar met de grond gelijk gemaakt, daarop de Romeinse resten, door de vandalen aangetast, door de Byzantijnen vervangen en uiteindelijk door de Arabisce beschaving overgenomen. Veel van de bouwwerken hier werden stukje bij beetje gebruikt voor nieuwe bouwsels in de omgeving. In de Medina van Tunis regelmatig Romeinse pilaren in de muren, onder poorten, op hoeken van gebouwen.

De Baden blijven indrukwekkend, en dan sta je alleen nog maar in de stookruimte; de twee lagen daarboven, met al die verschillende thermen, baden, gymnasia en zwembaden, voor mannen en vrouwen ieder een gelijk deel, kun je je met moeite voorstellen. Slechts een paar pilaren zijn er weer neergezet om eeen idee van hoogte te geven.

Maar wie er even de tijd voor neemt, daar of bij de Romeinse villas, de theaters of de cisternen, wie de getallen even op zich laat inwerken, van die 130 km aquaduct bijvoorbeeld, wie even goed kijkt hoe al die gewelven gemetseld en gestapeld zijn, wie te voet van de ene naar de andere plekt sjouwt, die krijgt een omvang van de grootte van deze plaats. Als laatste bebouwingslaag de huidige, of die van honderd jaar teurg.De Franse Basiliek, het Presidentieel paleis, de nieuwe prachtmoskee, ze staan op en naast plekken waar ongetwijfeld nog veel te vinden is. Voor latere generaties.

 




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services