Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Vrouwen
19-10-2012 00:30:00

 

Gisteren wezen kijken of het wat werd, oplettend lezertje, met de vrouwendemo. Het is verstandig zoiets eerst even van een flinke afstand gade te slaan, zaken kunnen hier flink uit de gehand lopen. Maar bij deze demo zou een kennis aanwezig zijn. Ruim van te voren een plek gezocht waar ik op afstand kon bekijken wat zich zou ontvouwen. De autoriteiten waren er niet gerust op, er stonden drie lege stadsbussen op het plein, waarmee agenten aangevoerd waren. Er was al een kleine demo bezig, er zaten wat mensen op straat om een oversteekplaats te blokkeren. Meer dan twintig kunnen het er niet geweest zijn. Op een kluitje bij elkaar, drie spandoeken en een spreekkoortje. Daaromheen, dicht er op, een dubbele haag zwarte uniformen. In een wat ruimere kring nieuwsgierige omstanders. Veel fat echt niet om het lijf, het duurde een uurtje. Halverwege kwam de groep vrouwen het plein op. Zij lieten zich braaf naar een hoek sturen waar ze het verkeer minder last bezorgden. Ze vonden het een symbolische daad daar te staan. Met de vrouwen zit het hier namelijk zo: onder de omwenteling van Bougruiba werd er een statuut opgesteld waarin vrouwen rechten kregen, die hen wettelijk redelijk gelijk brachten met mannen. Niet helemaal, maar het kon er mee door. In die tijd werd er ook een vrouwenorganisatie opgericht, die aanvankelijk ten strijde trok en uitgroeide to een flinke organisatie. Maar inmiddels zitten ze al zo lang en zo dicht bij de macht, dat ze een instituut op enig zijn geworden. Langzamerhand probeert men nu die organisatie nieuw en vers leven in te blazen, van buitenaf, om er voor te zorgen dat die vrouwenrechten blijven. Zeker is dat met de huidige regering niet. De organisatie heeft bureaus in hoeken en gaten van het land, medewerkers hebben transport met chauffeur. Nu was men eindelijk zo ver dat er een conferentie zou worden gehouden, om over de situatie van vrouwen in Tunesië te praten. Kaarten bemachtigen was niet eenvoudig, maar het lukte velen. Te velen blijkbaar, want de conferentie werd verboden. Daar stonden de vrouwen tegen te demonstreren met hun bordjes en hun spreekkoren. Af en toe sloten zich spontaan voorbijgaande vrouwen aan, en zelfs hier een daar een man. Toeristen groepen die van een boot geschud waren liepen langs, en af en toe stak een toeriste de duim omhoog. Veel vrouwen werden geïnterviewd door de aanwezige pers, die twee dagen daarvoor zelf had moeten staken om hun rechten te waarborgen. Het merendeel van de vrouwen was vijfitg of ouder, zij hebben in hun jeugd nog meegemaakt hoe het is als je niet gelijk behandeld wordt, de hele omwenteling bewust ervaren en een vrij en goed bestaan opgebouwd vaak, na hun universitaire opleiding. Ze zien er uit als u en ik. Maar ook vouwen met hoofddoekjes sloten zich aan, zij raken ook steeds meer bewust van de risico’s. Madame tout-le--monde was zelfs aanwezig, de Ingrid van Tunesië zeg maar, in tradiotionele zwarte jurk met hoofddoek.. De interviews zullen hopelijk hun werk doen, een steentje is in de vijver gegooid.




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services