Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Verkeer(d)
11-10-2012 00:00:00

 

Ik schreef er al een paar keer over, maar het blijft een bron van vreugde, oplettend lezertje: het verkeer. Vandaag naar drie verschillende adressen met de taxi, die gelukkig spotgoedkoop zijn. Kost niks maar dan heb je ook niet altijd veel. Ten eerste de weg weten.  Adressen zijn eerder per wijk en dan de naam van het gebouw dan direct per straat en nummer, althans, dat is vaak zo. Het gebouw wat ik zocht was in de buurt van de Amerikaanse Ambassade, ik had ook een straatnaam dacht ik, maar  een nummer, ik heb het nergens kunnen ontdekken. Denk niet dat de taxichauffeur het wel zal weten, die straatnamen. Vooral nieuwe wijken zoals Bergers du Lac, waar alle straten naar een meer heten, is terra incognita. Als je zelf de weg niet weet, dan kunnen zij je ook niet helpen. Het beproefde recept hier voor iedereen die daar mee te maken krijg: bel het adres waar je zijn moet en geef je mobieltje aan de chauffeur. Handsfree bellen doen ze hier gelukkig ook niet aan. Zo’n nieuwe wijk kent hele stukken met alleen kantoren en eet en drinktentjes. Rond het middaguur gezellig, maar ik weet dat het er na zessen uitgestorven is. Een ander deel van die wijk heeft  weer meer woonhuizen, en bijpassende restaurants voor ’s avonds naar ik hopen mag, en een bowlinghal. Bijkomend nadeel in oude wijken: straatnamen hebben soms een oude Franse naam en nieuwe Arabische naam, of omgekeerd, en na de revoluties wordt het er nooit beter op, dan moeten namen van dictators weer aangepast. 

Goed, maar dan rijd je toch naar het opgegeven adres. Tunis is verdeeld in wijken met goede verbindingswegen tussen die wijken. De grootste zijn drie of vier baans, met nog een taxilaantje erbij. En af en toe een fietsers aan de rand van dat taxi laantje. Niemand die zich druk maakt, moet immers kunnen en zoveel wordt hier niet gefietst. Op de tolweg naar Tunis zag ik vorige week een man te paard in de berm meelopen in de richting van het verkeer. De vraag of hij tol had betaald was aan mijn reisgenote niet besteed, die vond het al normaal. Maar die scooter die vanmiddag de snelweg op dook tegen het verkeer in, dat vond ook de taxi chauffeur grappig. Eens zien of ik de vrijdagavondrit naar La Marsa in mijn eentje er een beetje goed afbreng.




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services