Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Vrouwen
09-10-2012 01:00:00

Ik zit op een terrasje, niet ver van mijn huis. Lunch met N die zich onvermoeibaar inzet voor vrouwenrechten en samenwerking. Het is haar verjaardag, ze is 61 vandaag. Ze maakt zich zorgen. Niet over haar eigen positie maar over die van alle jonge vrouwen in haar land. Ze ziet grote risico’s vanuit de religieuze hoek. Voor u denkt dat N losgeslagen is: haar moeder is een hadji, ze ging naar Mekka en draagt nu een hoofddoek, waar ze een hekel aan heeft. Maar de machten aan de top, daar heeft ze het niet op. Ze is de enige niet. Ik reed dit weekend mee met iemand die bij elk groepje gesluierde jonge vrouwen zijn afkeer en afkeuring liet blijken, vergezeld van de opmerking: dat hadden we hier nooit, dat hoort niet in dit land! Zo denkt N ook, en ze verbaast zich er over dat het zo moeilijk is vrijwilligers te vinden om met haar de strijd te voeren. Niet alleen af en toe tijdens een demo of conferentie, maar voortdurend, onderweg, in het openbaar, bij elke gelegenheid. Nog deze dag trof ze een jonge man in de bus,  die in een wijk woonde waar salafisten actief zijn. Ze hadden een goed gesprek en nu heeft ze er iemand bij die zich in wil zetten, omdat hij het belang van mensenrechten, vrouwenrechten inziet. Om ons heen op het terras het normale publiek tijdens de lunchpauze van de bedrijven om het plein. Overhemden, stropdassen. Vaders die met hun kind van de kinderopvang lunchen. Gemengde gezelschappen. Vrouwen die er uit zien zoals ik. Blote hoofden, blote armen, skinny jeans (ja, ik niet natuurlijk, niet skinny genoeg). Zo op het oog een vrije open samenleving waar vrouwen gelijk zijn aan mannen. Maar in de praktijk van alle dag blijken jongen mensen  door de politie lastig gevallen te worden, om hun ID te worden gevraagd. Meisjes die ’ avonds op bezoek gaan bij familie of vrienden lopen het risico gearresteerd te worden op verdenking van prostitutie. Geloven die agenten dat echt, of is het een gerichte campagne? Eerst maak je ze bang, dan vertel je ze dat ze veiliger zijn als ze zich gepast kleden. Langere mouwen, lossere broeken, haren bedekt. En dan worden ze alsnog verkracht, zoals in buurlanden, waar meisjes bijna allemaal gesluierd gaan, is aangetoond.

Tunesië is op weer een cruciaal moment in zijn geschiedenis aangekomen, er wordt een nieuwe grondwet geschreven. Benieuwd of de sociaal democraten die lid zijn van de trojka het voor zichzelf kunnen verkroppen om akkoord te gaan met minder dan gelijke rechten. Waar de omstreden regel over complementaire vrouwen eerst verdween, dreigt hij nu via een achterdeur weer binnen te komen. De strijd is nog niet gestreden. Maar N ziet ook goede tekenen, tekenen dat de mensen er achter komen hoe het werkelijk zit, zich bewust worden van de risico’s. Teken van paniekvoetbal bij de opkomende volgende verkiezingen. Tekenen van een samenwerkende oppositie. Zij geeft het niet op.




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services