Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Morgen in de Medina
25-09-2012 01:00:00

 

Een prachtige dag voor de Medina, oplettend lezertje, beetje bewolkt dus al vroeg er op uit deze ochtend. Om half tien liep ik al over de Rue du Kasbah, vraag me niet welke straten daarna volgden. Mijn neus en mijn ogen achterna. Ik had wel vaag een plan van een wijkje waar ik heen wilde, maar daar komt zelden iets van terecht. Wel kwam ik nog een postkantoortje tegen, waar een deel van de kaarten gepost is. Ik mocht zelfs voor, omdat ik alleen postzegels nodig had, vermoedde men. Verder stalletjes en straatjes, zoals altijd opvallend veel kleding, maar ook rustiger wijken waar de schilders actief zijn of de theepotjes in de aanbieding. De Medina is niet groot, je loopt al snel een dubbel rondje. Maar met alle smalle straatjes en steegjes, de doorgangen en pleintjes, de prachtige deuren overal en af en toe een echt monument, blijft het boeien. Gelukkig verdwaal ik dan altijd zo, dat ik halverwege een theeterras tegenkom, want ik kan het uren volhouden maar mijn voeten denken daar anders over. Dat dat café Rose de Sable heet moet zuiver toeval zijn. De mensen zijn vriendelljk, maar zeker niet opdringerig. Af en toe zegt er iemand gedag, maar verkopers die je iets aan willen smeren, zelfs in het drukste straatje van de Medina overkomt je dat niet veel, en zeker niet in de straten daarachter. Iets gemerkt van hekel aan buitenlanders? Geen opgetrokken wenkbrauw heb ik zelfs gezien. iemand die ik erover sprak begeep helemaal niets van het geweld, en weinig van onze angst. Hier is alles rustig, komt u gewoon langs. Zelfs de Amerikaanse school is vandaag weer begonnen.

Nog iets gekocht deze ochtend? Postzegels dus, dat lijkt niet bijzonder maar de postzegel hier heeft nu een afbeelding van de eerste martelaar van de revolutie en zijn groentenkarretje, een monumentje op zich. Mastiek, denk ik, dat goed voor je tanden en je maag zou zijn, volgens de dames die mij adviseerden. Dat mag zijn maar het is niet te eten weet ik nu. Ook nog iets wat goed voor je vel moet zijn, kalk volgens mij. Ik ging mijn hospita vragen hoe ik het moest gebruiken, maar zelfs haar hoogbejaarde moeder had geen idee wat je er mee aan moet. Verder een verse lofa gekocht en uiteindelijk kwam ik nog een glazen zeester tegen. Er was daar meer moois te koop, maar minder draagbaar allemaal. Ander keertje dus, of helemaal niet, want hoe krijg je het allemaal weer thuis. De foto’s gaan op Facebook, dan zie ik u daar.




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services