Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Confereren
15-09-2012 00:00:00

 

Twee dagen binnen zitten, dat valt niet mee oplettend lezertje. Van ’s morgens vroeg, tot soms ’s avonds heel laat. Gelukkig ook binnen genoeg te beleven, tijdens de conferentie over civil society en lokale democratie. Van over de hele wereld waren er ervaringsdeskundigen aanwezig, en van alle hoeken van Tunesië. Dus gelukkig ook oude bekenden, die allemaal even gedag kwamen zeggen. De ochtend van de eerste dag was mijn presentatie, in een serie van vier. Waarbij mij opviel dat ik als enige de tijd had aangehouden en vanuit het publiek de opmerking kreeg dat ik als enige voldaan had aan de titel van de sessie. ‘s Middags mocht ik verslaggever zijn van een sessie. Met een koptelefoon op om alles in het Engels vertaald te krijgen. Wat nog niet mee viel bij sommige presentatoren, die wisten dat als je sneller praat je meer tekst kunt persen in de gegeven tijd. Wat de duidelijkheid niet altijd ten goede komt en het notuleren ook lastig maakt. Maar we zijn er uit gekomen. Halverwege de dag kwam er tijdens een vragendrondje echter een bericht binnen wat velen nogal afleidde van het onderwerp. De ambassade van de VS was aangevallenen, de Salafisten hielden een optocht, dat was het nieuws. Nu hing hun vlag van de ambassade. Later werd duidelijk dat het ernstiger was dan dat, dat er doden waren gevallen en tientallen gewonden, meest door schotwonden, en dat de nabij gelegen Amerikaans school ook doelwit was geworden. Toevallig de school waar onze Duitse collega zijn kinderen had aangemeld om de komende weken daar hun nieuwe schooljaar te beginnen. Geen leuke start.

Een zorgwekkende ontwikkeling in het Midden-Oosten. De vrijheid van meningsuiting tegen respect voor elkaars overtuiging; de orthodox Christelijken tegen de orthodoxe Moslims. En daar merk je dan buiten het gebied waar die ambassade staat helemaal niets van. Je zit er met je neus boven op, van Nederland uit gezien, maar je bent toch gewoon afhankelijk van je internet en televisie verbinding om te weten wat er aan de hand is.

De eerste avond beëindigd in een voormalig paleis van een Pasja in de Medina, nog helemaal in originele staat, dus zeer de moeite om rond te kijken.

De volgende dag net op tijd dacht ik, om aan te schuiven bij de door mij gekozen workshop, maar in de lift naar boven werd mij gevraagd of ik een van de workshops even kon leiden, er was een afmelding. Geen idee waar die over ging, wie de deelnemers waren en waar hij plaatsvond, maar voor ik daar naar binnen liep waren die gaten dicht gefietst. Het was een lange, lange workshop, die nog langer leek omdat de koffiepauze werd verschoven. Ik vind drie uur best lang dan, zonder thee.

De tweede dag en de conferentie een uurtje geleden beëindigd met een groepsfoto, nog wat handen schudden, afspraken maken elkaar te ontmoeten en iedereen weer een kant op.

Morgen alle draadjes die er uit zo’n conferentie steken even afwerken en zien wanneer de volgende uitdaging zich voor doet.

 

 




 
Reacties:
1
Humberto
Goedemorgen, wanneer ik de auurgken heb geplukt, dan worden ze vrij snel zacht hoe komt dat ?Ik heb er zoveel plezier in en ik wil graag potten met auurgken gaan maken.Groeten Pien.
Geplaatst op 05-10-2012 07:16
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services