Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Bardo
11-09-2012 00:00:00

 

Regen vanochtend vroeg, oplettend lezertje,  en de temperatuur is onveranderd hoog dus naar de hammam is vandaag niet nodig. Een tripje naar het Bardo Museum gemaakt. Ik had geen idee wat ik kon verwachten maar iedereen is er lovend over, dus hup, in de taxi. De chauffeur wist niet meer precies waar het was maar na even doordenken kon hij het zich weer herinneren.

De ingang zoals je van een modern museum verwacht: licht, uitnodigend en met een imposante mozaïek gelijk bij binnenkomst. Mozaïeken zijn hier in ruime mate en van hoge kwaliteit aanwezig, allen afkomstig van Romeinse gebouwen in Tunesië. Vloeren van badruimtes, ontvangstruimtes enzovoort, warbij de onderwerpen vaak weerspiegelen waar die ruimtes voor waren. Prachtig, ik kan niet anders zeggen. Ik voelde me ook meer dan thuis toen bleek dat een gedeelte van het museum, het oudste stuk, wegens renovatie niet open was. Dan kan ik er over een paar jaar nog een keer heen. Maar wat ik zag was al heel mooi, en ik kan er rustig nog een keer naar toe tijdens deze periode, want het is te veel om alles goed te zien. Ik denk dat ik bij een volgend bezoek weer heel andere dingen zie. Voor de prijs hoef je het niet te laten, voor 4 Dinar ben je binnen.

Bij het uitgaan van het museum wilde ik de assemblee vinden, die vlak bij is. Dus rechts af, langs een bebouw, door een parkje, een hoek om, en toen stond ik er voor, aan de binnenkant van het hek. Een hek dat bedoeld is om je buiten te houden. Een militair vroeg mij wat ik zocht en of ik wist waar ik was. Nou, de assemblee had ik dus gevonden. Ik wilde weer teruglopen zoals ik gekomen was, maar ik mocht ook wel door de dubbele poort naar buiten, en hij wees me nog vriendelijk de weg. De volgende ingangen waren allen zwaar bewaakt met de gebruikelijke rollen scheermesdraad, overvalwagens en pantserauto’s, met bijbehorende mannen met wapens. Maar je kunt dus ook gewoon even achterom lopen.

Daarna het er op gewaagd om weer een metro te pakken, na mijn wat ongelukkige eerste ervaring vorige maand. Ergens uitgestapt waarvan ik dacht dat ik wel zo ongeveer wist waar ik zou zijn, en als je daarvandaan maar lang genoeg doorloopt krijg je vanzelf gelijk. Als je een beetje de plattegrond in je hoofd hebt zitten en weet aan welke kant de zon opkomt, loop je meestal wel de goede kant op. Go witth the flow is ook altijd een goede. Waar veel mensen lopen gaat het altijd ergens heen, en ik wil altijd ergens zijn, dus komt het goed.

Uiteindelijk op de Avenue Habib Bourguiba geluncht en mezelf getrakteerd op een reuzen citroensorbet oublie. Dubbele portie dus dooreten met die hitte.

Daarna waren mijn voeten aan een taxi toe, maar inmiddels was het spitsuur al begonnen, rond drie uur. Voordat je dan een taxi vindt…

En nu zit ik dus weer op mijn schommelbankje onder de jasmijn, de nieuw gekochte boeken te bekijken. Ja, Tunesië heeft er even niets aan, wat ik deed vandaag, maar leuk was het wel.

 




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services