Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Bijtje
06-09-2012 00:00:00

Kwart voor zeven, de zon is onder. De moskee zingt, ergens in de buurt. De krekels zingen ook, het klinkt als het sissen van het gasfornuis. Dat staat gelukkig uit, de maaltijd is bereid. Mijn internet verbinding is ouderwets via een draadje. Voordeel is dat ik de Nederlandse radio nu kan ontvangen. Dus kunststof onder de maaltijd, net als thuis.

Maar ik boek vooruitgang, oplettend lezertje, ik kan de taxichauffeur de weg wijzen naar mijn huis. Vandaag even langs bij de VNG, waar de meesten op een fieldtrip waren. Een kort bezoek dus, maar gelijk de spullen opgehaald die ik daar in bewaring had gegeven. Ook even langs bij de mannen van Orange op het vliegveld, omdat die slimme sleutel, de usb-modem, niet wilde installeren. Nu doet hij het en kan ik dus overal internetten, ook buitenshuis zonder draadje. Buitentuins moet ik zeggen, want hier in de tuin, buiten mijn tuinhuisje, gaat het prima met zo’n vaste verbinding. Werken op je schommelbankje, waarom kon ik dat al niet veel eerder?

Gelijk geïnvesteerd in een 3g nummer hier voor Tunesië, dus nu heb ik een nieuw nummer. Niet vergeten door te geven aan het thuisfront, anders ben ik straks nog onbelbaar. Mis ik al die drie telefoontjes de komende drie maanden.  Ik bel hier vele malen meer dan thuis. Al contact met een mogelijk lerares Arabisch, maandag de eerste ontmoeting. Vrijdagavond is bezet, vrijdagmiddag een interview met een studente, 2 dagen een conferentie waarin ik in een panel zitting mag nemen en een werkgroep mag begeleiden volgende week. Ook de zondags heeft al twee afspraken.

Zo’n eerste dag denk je: wat zal ik eens doen? Maar dat is nu gelukkig geen vraag meer.

 

 




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services