Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Heel Tunesië, dag 6
11-11-2012 01:00:00

 

Vanmorgen een eiland van zand in een zee van water, vanmiddag over de bergen en nu naast een meer van zout in een zee van zand. Van Oost naar West in Zuid Tunesië geeft adembenemende landschappen. Maar eerst moest Jerba verkend. Groter dan ik dacht, nu aangenaam van temperatuur met vrij weinig toeristen. Op een markt terechtgekomen en daar veel traditionele kleding gezien. Een oud olielampje gekocht voor een habbekrats. Het prachtige museum bezocht waar net zo’n lampje stond, maar dan heel. Een oud huis in ruïne staat verkend, en later in het museum helemaal zo als het hoort. Dadels vers uit de boom gegeten, vingers van licht heten ze hier, lekkerder kan een dadel niet zijn.

Van mensen die werken als versiering in het openluchtmuseum, de pottenbakker, de wever, de vrouw die het graan maalt, tot de toeristen op leeftijd in korte broek of op een van de golfbanen. De mannen die de groente kopen op de markt, de vrouwen die hun eigen ezelskar of brommer besturen. Een van de Joodse ghetto’s bezocht, het kleine, de grote moet wachten tot een andere keer. De beheerder had haast helaas, maar het verhaal van het ontstaan is prachtig. Nog zo’n vijftien honderd joden zijn er hier, terwijl er vroeger veel meer waren. Genoten van prachtige kalligrafie, de speciale aterputten en het open landschap.

Toch moesten we verder, hoewel er nog wel wat te zien en te genieten zou zijn geweest. De auto afgetopt met benzine, twee flessen water ingeslagen en Go West, Old Women! Ik had geen idee wat te verwachten. Het landschap was vervuld van fijn zand, opgejaagd door de wind. Het was ruim over de dertig graden, Vrij abrupt reden we de bergen in, met een adembenemend landschap. Rotsig, hard, onbarmhartig en prachtig, en met leuke afgronden aan de andere kant van de vangrail die in de bochten nog wel eens ontbrak. In het begin plaatsjes die toeristen verleiden tot het bezoeken van bergwoningen of het kopen van olijfolie of dadels. Haarspeldbochten met ruimte voor 1 auto. Alles geel, de bergen, de rotsen en de huizen behalve de individuele bomen. Mannen met ezeltjes die op weg waren met zakken en manden groenten, net geoogst. Jongetjes die schapen en geiten hoeden, soms samen met opa. Een vrouw in traditionele dracht, de geoogste groente aan het hoofd, de man er naast, met lege handen. Volgens mijn reisgenote waren we verkeerd gereden, volgens mij hadden we een prachtige rit, met gelukkig maar een paar tegenliggers, net op plekken waar ruimte was. Geen wonder dat hier films opgenomen zijn in dit deel van de wereld, het was onaards, ruig en leeg. Na de spitse hoge bergen ineens weer wat meer afvlakken, meer ruimte, minder bomen en plotseling helemaal geen bomen meer en nauwelijks nog mensen, geen dorpen of plekken van zichtbare bewoning. De ondergaande zon tegemoet over een weg die tot zoutzeeniveau afdaalde. Pas toen er weer een elektrisch lichtje in de verte blonk, wisten we dat we weer terug in deze tijd waren, want de laatste uren hadden we eeuwen teruggereisd. Douz is een oase, die nu veel toerisme inkomsten genereert, maar vroeger waren deze plekken handelsposten, plekken waar de bedouienen in de hete tijd verbleven en hun kuddes kamelen los lieten lopen. Er staan hier dan ook met enige regelmatig rode borden langs de weg die waarschuwen voor overstekende kamelenkuddes. Na het hotel zoeken en vinden een blokje om, gegeten en gedronken, de telefoonon is opgeladen op de binnenplaats, de thee is gezet en gedronken met een Tunesische zoetigheidje erbij om de dag af te ronden. Het internet is inmiddels niet meer beschikbaar, zodat dit bericht u later zal bereiken. Morgen extra vroeg op, want het einde van de reis nadert en er valt nog veel te zien en vele kilometers te reizen. 




 
Reacties:
1
renee smit
hahaha dat heeft Ben ook nog gedaan meel malen leuk om dat te zien hé en die zout vlakte daar heb ik die woestijnroos vandaan die je had gekregen van mij
Geplaatst op 13-11-2012 22:26
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services