Een jaar werkte ik in Irak, daarna woonde ik een paar maanden in Egypte en werkte en woonde ik in Tunesie. Ook in de toekomst hoop ik actief te zijn in het MENA gebied. Van mijn wetenswaardigheden doe ik hier verslag.

 


Bulla Regia
05-11-2012 00:00:00

Weer die haan, weer die (fantastische) zonsopgang, weer rustig op straat vanochtend, oplettend lezertje. Maar nu wel taxi’s, dus op de goede dag en tijd stond ik klaar voor onze trip naar Beni Mtir. In het  centrum weer geprobeerd of mijn bankkaart het deed, wat niet het geval was.

Met 16 man van 8 nationaliteiten een fantastische dag gehad. De meesten kende ik totaal niet, maar dat maakte niet uit. Goede gesprekken in de bus die van politiek en economie naar milieu problematiek leidden, goede inzichten gehoord en gedeeld. Lang niet altijd waren we het eens, maar er werd met verstand van zaken gediscussieerd, er was respect voor elkaars standpunten. Als iedereen zo zou discussiëren, wat een leuke wereld zou er dan zijn.

Door een (ik kan het niet helpen) zonovergoten landschap naar de eerste stop gereden. 28 Graden in november, mij hoort u niet klagen. Bij de eerste stop weer geen thee. Bij aankomst in Bulla Regia een terzaken kundige gids. Zij sprak in rap Frans dus af en toe dwaalden mijn gedachten wat af, maar met mijn inmiddels opgebouwde kennis van Romeinse restanten kwam ik een heel eind. Weer een prachtig uitgerbeid en goed behouden complex hier, met een volledig theater, een uitgebreid badencomplex. De hoofdstraten waren nog goed aanwezig. Dit complex was ooit een stad van zo’n dertigduizend inwoners, heel groot voor die tijden rond christus. Van hieruit werd graan en marmer vervoerd, en wilde beesten als beren en leeuwen die hier nog in de bergen rondliepen. Hier ook huizen in twee verdiepingen, de onderste onder de grond en weg van de hete zon. Die ondergrondse verdiepingen zijn zeer gaaf bewaard gebleven. Er zijn hier  mozaïeken van een schoonheid, dat het een foto zou kunnen zijn. Heel veel pixels zeg maar. Bovengronds een prachtige omgeving, een zeer meewerkende blauwe lucht, en af en toe nog een bezoeker, Tunesische stellen. Ook een groep Franse gelovigen die in de restanten van de Basiliek hier een mis opvoerden, compleet met priester in wit gewaad en fraaie zang. De moskee aan de horizon vond het allemaal goed. De heuvels hier zitten nog vol met de restanten van de woningen van werkers en slaven van deze stad, de olijfbomen groeien tussen de ruines. De koeien en schapen grazen als in die tijd, en de mensen verzamelen wat het veld hen brengt. Aronskelken en andere onduidelijke bloemen bloeiden nog,net als de madeliefjes. In het voorjaar staat dit gebied vol bloemen, maar ook nu bewezen de vele vlinders dat er voor hen nog genoeg te eten was in november.

Na een lunch in de bergen, in een tentje langs de weg, kwam onze bosgids ons ophalen. Een forse wandeling die verkocht was als anderhalf uur, maar twee keer zo lang was. Het bos een echt bos, met oude kurkeiken, gevarieerde begroeiing, sporen van ree en zwijn. Mannen die  paddenstoelen verzamelden die voor een habbekrats te koop zijn. Rust en stilte en frisse lucht, en af en toe afval. Aan het einde van het pad De Waterval. Nou ja, watervalletje, erg hoog was hij niet, maar de omgeving was sprookjesachtig, met twee poeltjes die uitnodigden tot zwemmen. Bij het vallen van de avond op weg naar het dorp en de bus. Een bergdorp wat erg aan Oostenrijk deed denken. Alleen de moskee leek misplaatst. Nou ja, dat en de sanitaire voorzieningen, die zijn in zo’n dorpscafeetje ook anders dan bij ons of in Oostenrijk. Op de terugweg in het donker in alle plaatsjes nog terrassen vol mannen, hier en daar een winkeltje (vol mannen) en op de straatverlichting wordt bezuinigd.

Geen teken van onrust, revolutie, ellende of narigheid deze dag. Hier leidt men ogenschijnlijk het leven zoals dat al honderden jaren geleid wordt. Aan de oppervlakte niets dan rust en vrede.

 

 

 

 




 
Reacties:
Plaats uw reactie:

powered by WebBuro Internet Services